Situr einn og starir
stjarfur út í bláinn.
Breytir litlu þó þú farir
flest er eins og þú sért dáinn.
Svakalega sefur þú lengi minn kæri
með ólíkindum grunar mig að það væri
að ég lægi upp í rúmi svo langa stund
því ómögulegt þætti mér að festa blund.
Ég er þeim ótrúlegu hæfileikum gæddur
að geta hlegið með líkt og ég sé innfæddur
þó ég skilji hvorki orð né staf af því sem ég heyri
þá verður hlátur minn aðeins þeim mun meiri.
Ég er ekki dauður úr öllum æðum enn. Mér finnst bara leiðinlegt að búa til pistla um allt og ekkert.
Ég er annars búinn að eyða of löngum tíma í að hanna nafnspjöld fyrir einhverja félaga félaga míns. Fyrir hann sjálfan (félagann) hannaði ég spjaldið fyr í sumar. Afraksturinn gefur að líta hér að neðan:
Á ég að nenna að blogga meira
mér finnst sem enginn nenni að heyra
það litla sem kreist ég fæ niður á blað
því lítið það þróast, það stendur í stað
Ég hef heldur engan tíma í raus
því á síðustu dögum í minn litla haus
flykkst hafa stærðir og margskonar föll
úr námsbókum, kennurum og háskólahöll.
Það sem ég reyni að koma mér frá
er að ég sé ekki fram á neinn tíma að fá
til að flétta og flækjast í orðanna net
og á hilluna bloggið mitt kannski ég set.
Þó er ei lokunni fyrir það skotið
að seinna meir fái það aftur inn flotið
ef nennu og tíma ég útvega mér
þar sem mikið af hvoru í bloggið mitt fer.
Huga minn fyllir þó ei aðeins nám
ég sífellt er upprifinn, tipla á tám
yfir öllum þeim hugmyndum, smáum sem stórum
sem yfir mig hellast úr huga míns fórum.
Finnst mér því líklegt að á hakann setji
bloggið og boli út öllu sem letji
huga minn, hönd mína, dugnað og þor
að draumunum liggja mörg ótalin spor.
Ég kveð því að sinni ef svo skildi æxlast
að fari ég annað og meira að bæxlast
en hripa og krota þau örfáu orð
er lagt hef ég auðmjúkur á internets borð.
Í dag fékk ég einn pakka í viðbót, en þó ekki frá neinum sem gleymdi afmælinu mínu eða komst ekki í teitið. Nei, ég fékk pakka frá sjálfum mér. Ég brunaði niður í Hljóðfærahúsið í dag eftir skóla og keypti mér eitt stykki Sqiuer bassa. Nú á ég því gítar, bassa og stúdíó (MBoxið) og get farið að gera tónlist og græða peninga. Frægðin er innan seilingar…
Í gær stóð ég fyrir afmælisveislu af því tilefni að þá varð ég tuttugu ára. Fyr um daginn renndi ég við í Ríkið og var óskað til hamingju með daginn.
Á föstudagskvöldið fór ég í lazer-tag og sund með Nörd (lazer-tag er búið að opna aftur upp í Kópavogi) og fékk svo pizzu í nördakjallaranum uppí HÍ. Eftir það skrölti ég þó ekki niður í bæ með restinni af hópnum heldur mætti ég galvaskur heim að baka kökur, með dyggri aðstoð Betty Cooker. Kökurnar voru þrjár og borðaðist rúmlega ein, því er til nóg af eftirrétt fyrir okkur hérna heima næstu dagana. Ég keypti líka allt of mikið af bjór, gosi og öðru áfengi. Það eina sem kláraðist var snakkið og nammið, kannski fyrir þær sakir að eftir töluverða áfengisdrykkju hófst snarlkast sem endaði með sóðaskap á gólfinu. Annars fékk ég frábærar gjafir frá fólkinu sem mætti (í engri sérstakri röð):
Þetta eru þær gjafir sem ég man eftir núna, og ég vona að ég sé ekki að gleyma neinni. Sú síðastnefnda er þó alveg fáránlega flott gjöf sem mjög margir tóku þátt í að gefa mér, og fannst mér skemmtilegast hvernig vinahóparnir sköruðust í henni. Fyrir þá sem ekki vita er MBox2 ofur græja sem ég tengi í tölvuna mína og get tengt hljóðnema, hljómborð, gítar, bassa, hvað sem er í raun við og tekið upp og með fylgir hugbúnaður til að búa til megaflotta tónlist. Ég hef oft rætt við Jóa um svona græjur og verið að spá í hvað ég ætti að fá mér, og honum fanst vera komið nóg af tali og tími til kominn að fara að gera eitthvað. Allir MHingarnir sem mættu í teitið voru með í gjöfinni og svo tók Gugga sig til og bjallaði í Anton, sem sló til. Hann talaði svo við Brynjar og Aðalheiði og saman gáfu þau mér langflottustu tvítugsafmælisgjöfina, að öllum hinum ólöstuðum (þær voru allar mjög, mjög flottar).
Ég ætla að ljúka þessu á því að þakka kærlega fyrir mig og öllum sem komu fyrir að hafa tekið þátt í gleðinni.
Ég er núna með bölvaða pest og er alls ekki nógu sáttur með það. Eftir tvo daga mun ég taka á móti um 30 manns í tvítugsafmæli, og ég vona að ég hafi heilsu í það. Sérstaklega þar sem það er nýnemaferð á morgun hjá Nörd og leiðbeingarnar eru: sundföt. Sund og kvef fara ekki vel saman, en þau skilaboð sem ég hef fengið eru að þeir sem eru virkir í félagslífinu og kynnist vel séu þeir sem klári námið. Hinir fjúka burt eins og laufin á haustin. Þess vegna finnst mér mikilvægt að mæta og vona að það tákni ekki rúmlegu í viku.
Annars hef ég verið að velta fyrir mér námsefninu sem ég er með. Í HÍ tek ég fjóra kúrsa fyrir jól, sextán einingar, og er ein bók í hverjum þeirra sem ég les. Þessar fjórar bækur fékk ég í skiptum fyrir tæpa þrjá tugi þúsunda króna sem er töluverð fjárhæð. Þær eru þungar og taka mikið pláss í töskunni minni, og getur verið leiðinlegt að bera þær á milli heimilis og skóla. (Reyndar fékk ég í afmælisgjöf í dag stóran og mikinn pakpoka undir tölvuna mína frá mömmu og pabba og þangað gæti ég pakkað nokkrum bókasöfnum ef ég vildi, svo þetta vandamál ætti að vera úr sögunni eða í það minnsta ekki jafn stórt.) Eins og fyrri daginn hef ég ýmsar hugmyndir um hvernig bæta megi núverandi kerfi og gera heiminn að betri stað í leiðinni.
Fyrir nokkrum árum velti ég því fyrir mér hvernig best væri að útfæra tæki sem gerði fólki kleift að lesa bækur og blöð á rafrænan hátt. Ég sá fyrir mér tæki á stærð við DVD hulstur sem snéri á hlið með skjá í miðjunni. Til hliðanna væri að finna takka til að stjórna, örvar upp, niður og til hliðar og svo takka í miðjuna. Með þessu væri hæglega hægt að skoða bækur og blöð, hvar og hvenær sem er.
Andri Snær er óvitlaus og hreint engin lygi sem hann skrifaði í Draumalandið og Lovestar um hugmyndir:
Hér gefur að líta Samsung Q1U. Þegar ég sá hana fyr í sumar var mér hugsað til minnar gömlu hugmyndar, og hvernig sömu hugmyndir þróast í mismunandi fólki á sama tíma á sitthvorum staðnum. Þetta tæki er þó ekkert mjög handhægt ef maður ætlar sér að vera á ferðinni, það þyrfti helst að vera til eitthvert tæki sem væri hægt að stinga í vasann og hefði frámunalega þægilegt viðmót… Eitthvað eins og iPod touch kannski. iPod touch, það er akkúrat tækið sem mig dreymir um!
Enn og aftur bjargar Steve Jobs heiminum… Ég þarf varla að fara yfir þá möguleika sem svona tæki býður upp á, ég er handviss um að nýji iPodinn gæti gert það sama fyrir bækur og forverar hans hafa gert fyrir tónlist. Það er að gera öllum mögulegt að hlusta á tónlist, hvar sem er, hvenær sem er. Ekki spillir að á þessu nýja töfratæki er möguleiki á þráðlausu netsambandi, og þegar allir helstu þéttbýlisstaðir verða fljótandi í loftrænum netstraumum eftir ekki svo allt of mörg ár (leyfi ég mér að vona) mun hver sem er geta lesið blaðið hvar og hvenær sem er.
Næsta mál á dagskrá hjá mér er þetta með námsbækurnar mínar. Þær fannst mér dýrar. Svo eru þær líka á ensku. Sjálfur hef ég lítið út á það að setja en ég heyri sífellt í tíma í kringum mig hvað notkunin á íslensku heitunum á námsefninu fer í taugarnar á fólki. Þau eru til þess fallin að rugla það og flækja, því heima les fólk um logical operators en daginn eftir er talað um rökvirkja í tíma. Annað sem hægt er að setja út á bækurnar er að þær eru stórar, þungar og leiðinlegt að leita í þeim.
Nú kynni ég til sögunnar http://wiki.hi.is! Það kom mér skemmtilega á óvart að háskólinn hefur sett upp eigin wiki síðu sem er ætluð nemendum og kennurum til að “miðla úr vinnu sinni” eins og stendur á forsíðunni. Enn sem komið er er hún lítið notuð, og alls ekki á þann hátt sem ég tel að hún nýtist sem best. Í stað þess að vera samkomustaður fyrir nemendur og kennara með hugmyndir að hinu og þessu finnst mér að leggja ætti metnað í að halda úti faglega unnum og vel skrifuðum kennslubókum fyrir hvern áfanga. Já, það væri mikil vinna og já, hugmyndin er stór. En ætlar HÍ sér ekki að verða einn af hundrað fremstu háskólum í heiminum eftir fimm ár?
Ef unnið væri markvisst að því að semja kennsluefni sem væri öllum aðgengilegt á netinu myndi háskólinn ekki aðeins nýtast þeim sem í hann eru skráðir heldur öllum Íslendingum. Ef þú stendur á krossgötum og veist ekki hvað þú vilt læra er það kærkomin leið til að nálgast upplýsingar um hvað það sem kennt er í hverri deild og á hvaða brautum það er kennt. Ef þú hefur brennandi áhuga á einhverju sem kennt er í HÍ ertu kominn með fyrsta flokks rit um málefnið, á íslensku! Það vegur gríðarlega þungt að íslenskan fái að njóta sín á öllum sviðum og svona netbókasafn væri tilvalinn vetvangur fyrir viðhald tungunnar á nýjum sviðum. Ef þú vilt kynna þér eitthvað nánar sem þú sérð í fréttum, á netinu eða heyrir um á öðrum stöðum en kærkomið að byrja með því að skoða netbækur Háskólans. Eða ef þú hreinlega nennir ekki að burðast með bækurnar þínar í tíma, nennir ekki að hafa bækurnar og tölvuna ofan á hverju öðru á borðinu þínu eða nennir ekki að eyða tíma í að leita að hlutum sem tæki tíu sekúndur að fletta upp í tölvu þá eru netbækurnar fullkomin lausn. Svo væri hægt að hafa framleiðslu á bókum fyrir þá sem það kjósa, þá þyrfti bara að prenta út eintak af bókinni þegar hún væri pöntuð á netinu. Svo mætirðu í skólann og færð hana í hendurnar þar, eða færð hana senda í pósti. Kerfið væri hagkvæmt því þó það sé hagkvæmara að prenta út eina bók í 10.000 eintökum en 1000 bækur í 10 eintökum væri eftirspurnin enn mikil eftir bókum af gamla skólanum og framleiðslan næg til að halda verðinu niðri. Svo væri það líka íslensk framleiðsla og hlýtur það að vera betra en endalaus innflutningur á vörum. Snjallir háskólanemar gætu jafnvel séð sér leik á borði og þróað tæknina frekar og stofnað enn eitt íslenskt hátæknifyrirtæki í útrás.
Að lokum græða allir á því að bækur af þessum toga séu skrifaðar og birtar án endurgjalds á netinu. Efnið væri klæðskerasniðið að náminu og breytingar og leiðréttingar orsökuðu ekki nýjar útgáfur sem úrelti allar fyrri útgáfur af bókinni. Fólk myndi einfaldlega skoða breytingalistann og kynna sér það sem nýtt er og breytt. Umsjónarmaður væri með hverri bók, en hún þó skrifuð af mörgum þar sem allir kennarar og nemendur hefðu tækifæri á að koma með athugasemdir að breytingum og hefðu nemendr þannig mun meiri áhrif á námið en raunin er nú.
Ég gæti haldið áfram að skrifa um kosti þess að halda úti bókasafni sem þessu og einnig gæti ég haldið áfram með hugmyndir að breyttu og bættu fyrirkomulagi á kennslu, bæði í HÍ sem og almennt. Ég læt þó staðar numið hér þar sem allt það helsta hefur komið fram sem og að klukkan er að vanda orðin allt of margt.